ADVT
అన్నానికి రుచి అదే!
17-05-2018 22:45:44
మనలో చాలామంది ఇళ్లల్లో ఒక్క పచ్చడితోనో, లేదా మరో కూరతోనో భోనం చేసేవాళ్లు ఎందరో ఉంటారు. హోటళ్లలో, హాస్టళ్లలో నాలుగైదు రకాలు ఉంటాయి. అయినా ఎక్కువ కాలం, ఎక్కువసార్లు వాటిలో తినడానికి ఇష్టపడం. చదువుకునే పిల్లలైతే హాస్టల్‌ కూడా ముఖం మొత్తి ఇంటికి రాగానే చద్దన్నంలో పచ్చడి వేసుకుని పరమానందంగా తింటారు. దానికి కారణం ఆ అన్నం వడ్డించిందో అమ్మో, అక్కో, వదినో కావడం! ఆ వడ్డింపులో ఒక ఆప్యాయత ఉండడం.
 
అందుకే వేమన ‘‘భక్తి కలుగుకూడు పట్టెడైనను చాలు’’ అన్నాడు. అనిష్టంగా వడ్డించే అమృతం కంటే, ప్రేమతో వడ్డించే పచ్చడి మెతుకులే రుచి. ఇష్టం లేకుండానే, ఏదో పనిలో భాగంగానో, ఉద్యోగ ధర్మంగానో వడ్డించే వంటలు ఎంత మధురమైనా నిదానంగా వెగటు పుడతాయి. వడ్డించే ప్రేమలో కూడా రుచి ఉంటుందని తెలియజెప్పే కథ ఇది: అనాథ పిండికుడు గొప్ప ధనవంతుడైన వ్యాపారి. ఆయన తన కోట్లాది ధనాన్నంతా బౌద్ధ సంఘానికి దానం చేశాడు. బౌద్ధవ్యాప్తికి వినియోగించాడు. ఆయన ఇంటికి ప్రతిరోజూ ఐదువందల మంది భిక్షువులు వచ్చేవారు. వారందరూ అక్కడే భిక్ష స్వీకరించి వెళ్లేవారు. ఒకరోజున కోసలరాజు ప్రసేనుడు ఇది చూశాడు. తానూ అనాథ పిండికునికి మించి అన్నదానం చేయాలనుకున్నాడు. వెంటనే తన నివాసం ముందు దానశాల కట్టించాడు. రోజూ ఐదువందల మంది భిక్షువుల్ని తన వద్దకు పంపమని బుద్ధుణ్ణి వేడుకున్నాడు. ఆ దానశాల నిర్వహణకు కొందరు ఉద్యోగుల్ని నియమించాడు. వంట కోసం, వడ్డించ డం కోసం పనివాళ్లను పెట్టాడు.
 
రకరకాల పదార్థాలు వండమంటూ ఆజ్ఞలిచ్చాడు. కొన్నాళ్లు దానశాల బాగా సాగింది. వడ్డించే వాళ్లు నెమ్మదిగా ‘‘అందరూ ఒకేసారి రారేమిటి!’’ అంటూ విసుక్కోవడం మొదలుపెట్టారు. భిక్ష పెట్టేటప్పుడు ప్రేమ, ఆప్యాతలు చూపకుండా, మొక్కుబడిగా ఉద్యోగధర్మంగా భిక్ష పెట్టేవారు. నిర్వాహకులైతే మంచి మంచి సరుకుల్ని ఇళ్లకు పంపి, ఇళ్లలోని నాసిరకం సరుకులు తెచ్చి వండించడం మొదలుపెట్టారు. దీంతో భిక్షువులు భిక్షాపాత్రల్లో ఆహారపదార్థాలను వడ్డించాక, అక్కడ తినకుండా వేరే ప్రదేశాలకు వెళ్లి తినటం మొదలుపెట్టారు. కొందరు భిక్షకు రావటం మాని, గృహాలకు భిక్ష కోసం వెళ్లేవారు. ‘‘భిక్షువులు సరిగా రావడం లేదు, రుచికరమైన రకరకాల వంటకాలు చేయిస్తుంటే, సాధారణ గృహాలకు పోయి చప్పిడి పదార్థాలు, చద్ది అన్నాలు తెచ్చుకుంటున్నారు’’ అని రాజు వెళ్లి బుద్ధుడికి చెప్పాడు.
 
‘‘ప్రసేనా! ఆహారంలో తీపి అందులోని పదార్థాలకు మాత్రమే ఉండదు. వడ్డించే ఆప్యాయతలో కూడా ఉంటుంది. నీ దానశాలలో అది కరువైంది. ప్రేమ, ఆప్యాయత, గౌరవం లేకుండా పెట్టే భోజనం చప్పిడి భోజనం. ఆప్యాయత అనే ‘రసమే’ ఆహారానికి రుచిని కలగిస్తుంది’’ అని చెప్పాడు. కోసలరాజు తాను ఎక్కడ తప్పుచేసిందీ తెలుసుకున్నాడు. ఆ తప్పు సరిదిద్దుకున్నాడు.
 
 
-బొర్రా గోవర్ధన్‌

Advertisement

Advertisement

Advertisement

Advertisement

Advertisement

అంతర్జాలంలో ప్రకటనల కొరకు సంప్రదించండి
| For internet advertisement and sales please contact
digitalsales@andhrajyothy.com
Copyright © and Trade Mark Notice owned by or licensed to Aamoda Publications PVT Ltd.
Designed & Developed by AndhraJyothy.